Saturday, December 19, 2009

गजल

बिर्सिएर मलाई अन्तै जीवन मोड्ने भए
विश्वासमा किन राख्यौ अर्कै नाता जोड्ने भए

दुई आत्मा हामी एक यस्तै यस्तै नानाभाती
दुनियाँमा किन भन्यौ आज मुटु फोड्ने भए

जीवनभरी साथ दिन्छु तिमीलाई भनि भनि
किन खायौ वाचा कसम आखिर तोड्ने भए

तिम्रो बाटो तिमी एक्लै अघि बढे हुन्छ भन्दा
हात समाइ किन तान्यौ बीचमै छोड्ने भए

मर्न किन दिएनौ सानु प्रबिणका आशहरु
पराइको बगैचामा फुलहरु गोड्ने भए

1 comment:

सूर्य/सिकारु said...

prabin jee namste! ati mitho gajal .. ekdamai raamro laagyo.aba tapaaiko blagamaa nirantar aaune prayas garne chhu .
happy xmass and new year2010.