Saturday, May 29, 2010

केल्ले सक्छ चिस्याउन



सकिन नी कसैगरी तिमीलाई बुझाउन
बर्षिरहन्छ आँशु मेरा सिरानी भिजाउन
भुकम्प नै नआइकन जीवन ढलेपछी
केल्ले सक्छ चिस्याउन मुटु जलेपछी

नहाँस भन्यौ हाँस्ने मुख सीईदिए
पिउ बिष भन्यौ खुशिसाथ पीईदिए
आगोलागी बिना नै दिल बलेपछी
केल्ले सक्छ चिस्याउन मुटु जलेपछी

हजार बिन्ती गरे सुनेनौ केही गरि
आखिरमा बनाइ छाड्यौ चुरा चुकेसरी
बिना बतास यता उता मन चलेपछी
केल्ले सक्छ चिस्याउन मुटु जलेपछी

हिड्दिन भो पैरो गाको बाटो भन्दा भन्दै
बाहिर टाली हिड्यौ भित्र खाडल खन्दै
कुराएर दोबाटोमा बाटो बदलेपछी
केल्ले सक्छ चिस्याउन मुटु जलेपछी

No comments: