Monday, February 28, 2011

गजल

तिमी छौ यो हिर्दयमा अह ढाट्या छैन
बिश्वास गर कतै अर्को डोरी बाट्या छैन

शंका कति नगरे निश्चल छ यो आत्मा
गर्दैछु म साँचो कुरा आदर्श छाट्या छैन

सम्झनी ताजै छ हाम्रो मिठो बाचा कसम
बिर्सिएर तिमीलाई कुनै सिमा काट्या छैन

तिमी सगै छौ र संसार जिते जस्तो लाग्छ
यो मनको चोखो माया अरुसग साट्या छैन

त्यहि छ आज पनि हिजो जहाँ थियो
तिम्रै हो यो प्रबिण कतै फाट्या छैन







Thursday, February 24, 2011

मेरो पत्रको जबाफ

                                                                                                फेब्रुवरी १४,२०११


मुटुको धड्कन समिर!


हुन त तपाइले मेरो पत्र प्रति कुनै टिप्पणी नगर्न आग्रह गर्नु भएको थियो तर पनि पत्र पढिसकेपछी यो चन्चल मनलाइ थुन्न सकिन अनी तपाईंको आग्रह बिपरती यो पत्र लेख्दै छु सक्नु हुन्छ भने मलाइ माफ गरिदिनु हवस! धेरै धेरै आभारी छु तपाई प्रति यसलाई पढ्ने अबसर दिनु भएकोमा।

आफैले आफैलाई धिक्करे एकपटक भाब बिहोर भए अनी तपाईंको शुन्यता र निरसतालाई पटक्कै देख्न नचाहने म भित्र भित्रै जल्न पुगे किनभने यो सब म बाट नै भएको हो मैले गर्दा नै तर समिर जिन्दगीको अनेक आरोह अबरोहमा हण्डर अनी ठक्कर खानु हामीले पर्छ किनभने जीवन हामिसग तर जिवनको रिमोट कन्ट्रोल अरु कसैसग छ। हामी चाहाना त गर्छौ हामीले चाहेको जिन्दगीको तर अरुको मर्जि हाम्रो इच्छाको खिलाफ अनी शुरु हुन्छ इच्छा बिपरितको गन्तब्यहिन यात्रा नचाहेर पनि हामी दौडनु पर्छ यही यात्रामा खै कुन मोडमा के हुन्छ कसलाई के थाहा? त्यसकारण मैले आफ्नो जीवनलाई कहिल्यै पनि आफ्नो सम्झेकी छैन सधैंभरी अरुबाट सिन्चित मेरो जीवनपनी अरुलाई नै सुम्पेको छु। आमा बाबाको लागि कहिल्यै आफ्नो बारेमा मैले सोचिन त्यसैले आफ्नो एउटा हातले आफैलाई दागबत्ती दिदै अर्को हातले नयाँ जीवनको शुरुवात गर्ने प्रयास गरेको छु एकैसाथ।

जीवनलाई बगेको पानी सग तुलना गर्ने हजुरलाई मेरा थोत्रा अर्थहिन वाक्यको जरुरत त छैन तरपनी केही शब्द लेखुँ लेखुँ लाग्यो स्वीकार गर्नु ल!

जुन दिन देखि हाम्रो भेट भयो त्यसदिन देखि मलाइ लाग्थ्यो म मेरो जीवनमा यस्तो एउटा पहिचान बनाउछु जुन पहिचान देखेर अरुले पनि त्यस्तै बनाउने कोशिस गरुन"बिशुद्ध निस्वार्थ प्रेमको परिचय" समाज भन्दा बिल्कुल माथि कहिल्यै नटुङ्गिने एक भाबनात्मक सम्बन्ध जहाँ पाउने र गुमाउनेको कुनै चिन्ता नै हुदैन जसको क्षणिक प्राप्ती सधैंको लागि हुनेछ जबसम्म हाम्रो जीवन रहन्छ हामी बीच अनी हामी पछि नयाँ पुस्ताको अनुशरकको रुपमा। हुनत हामी धेरै ठुलो ईतिहास बनाउन सक्दैनौ होला तर हाम्रो पहुचभित्रको इतिहासमा एक अमिट छाप छोडेर जाने रहर त्यो शायद आज पूरा भएको छ जुन सम्बन्ध यस चराचर जगतको मानिसको सोचाइ भन्दा नितान्त फरक छ मैले त पाइसकेको छु हजुरलाई त्यो सम्बन्ध स्थापकको रुपमा।

समिर! जिवनका उत्तर चढाब सगै हाम्रो सम्बन्धमा पनि धेरै बिघ्नबाधाहरु नआएका होइनन त्यसबेला मलाइ डर लाग्थ्यो कही कति मेरा सपनाको रहर रहरमै सिमित रहने त होइन? यो स्वार्थी संसारमा त्यस्तो सम्बन्धको पहिचान बनाउन खोज्नु कल्पना मात्र हो त? तर आज लाग्छ निस्वार्थ मनले चाह्यो भने सब कुरा पुग्छ तर पनि कता कता गुनासो रहन्छ मलाइ जस्तै यस सम्बन्धबाट किन मेरो समिरलाई आत्मा सन्तुष्ठी भएन?आखिर किन? म बाटै कमजोरी भएको छ कि? मलाइ अहीलेसम्म दु:ख नै नपर्ने तर हजुरलाई जताततैबाट चोटै चोट बरु सारा चोटहरु मलाइ दिएर किन हजुरलाई खुशि नदिएको होला? म त जे परे पनि सहज रुपमा नै लिन सक्थे नी।

समिर! शायद असल मानिसलाई भगवानले धेरै दु:ख दिदै परीक्षा लिन्छन अरे त्यहि भएर नै होला भगवानले हजुरलाई रोज्नु भएको एक परीक्षकको रुपमा नत्र मलाइ पनि .... तर मलाइ लाग्छ एक दिन म जस्तै हजुरलाई पनि यस सम्बन्धले सन्तुष्ठी दिने छ र जिवनको नयाँ पहिचानको रुपमा यसलाई सहर्ष स्वीकार गर्नु हुनेछ। हो म पनि स्वार्थी त छु नी तपाइको मुहारमा सदा खुशि चाहान्छु त्यो मेरै खुशिको लागि त हो नि। तपाइ त मेरो ताकत हो आफ्नो ताकत कमजोर भएको कसले पो देख्न चाहान्छ र?

समिर! मेरै स्वार्थको लागि तपाइसग आग्रह गर्दै छु आफ्नो अतितलाई बिर्सनु होस् भनेर। हुन त भन्न त मलाइ सजिलो छ तर वास्तविक जिवनको वास्तविकता पनि त यही हो नी होईन र? आफैलाई जलाएर कसको लागि बाँच्नु त्यसकारण जति बाँच्नु छ हाँसेर बाँच्नु पर्छ भोलीको जिन्दगी रहन्छ या रहदैन आजमा रमाउने कोशिश गर्नुहोला।

समिर! हजुर त मेरो लागि भगवान सरह पुज्य हुनुहुन्छ भगवानलाई त देखेको छैन अरुले सरह पुजेको छु केबल विश्वाशमा तर तपाइलाई भगवानले आफ्नो चेलो बनाएर धर्तिमा पठाउनु भएको छ मेरो प्रेमको रुपमा जसको अनुभब मैले गर्न पाएको छु एक प्रेरणाको श्रोतको रुपमा,एक अबिभाबकको रुपमा जसको माध्यमाबाट टुटेको मेरो जिन्दगी फेरि जोड्न सकेको छु शायद अरुले सक्ने थिएन।

अन्त्यमा, हाम्रो भागको जिन्दगी हामीले जिउनु पर्छ, जिवनसग भागेर होईन मुक्काबिला गरेर कतै हाम्रो जीवनमा हामीले सोचेको भन्दा राम्रो पो हुन्छ कि! फेरि तपाइले आफ्नो जीवन तपाइले अती माया गर्ने सग होईन तपाइलाई अती माया गर्नेसग बिताउनु पर्छ तपाईंको जिन्दगीमा आउने मानिस दुनियाँको सबैभन्दा असल मान्छे पो हुन्छ की!

सदा सर्बदा भगवानसग प्राथना गर्छु तपाईंको जीवन फुलोस फलोस अनी दु:ख भन्ने शब्दले तपाईंको जिवनरुपी शब्दकोषमा कतै ठाउ नपाओस भनेर!

                                                                                    उही तपाइकी स्नेही

                                                                                                  श्वेता