Wednesday, May 23, 2012

मुक्तक

सुनौला सपना सबै नमरेको भए
शिशिर छाइ जीवनको पात नझरेको भए
पराईको फूलबारिमा नफुलेको भए
आउथीन पक्कै भेट्न भनि नभुलेको भए

आँशु बर्षीरहन्थे रोएर नसकिएको भए
छातीमा हात राख्ने थिन मुटु नबिझेको भए
अनुरागी बनिरह्न्थे साथ तिम्रो पाइने भए
धेरैसग माया लाउथे लाएर लाइने भए

गला छोइ,देबी भाकी कसम नखाएको भए
किन आज बहकिन्थ्यो मन प्रिती नलाएको भए
झुटै भएनी विश्वाशको किरण नछरेको भए
सार्थे म पनि अर्कै फूल नसरेको भए

No comments: