Thursday, March 04, 2010

फर्कदै छु

पश्चिमी क्षितीज पहेलिएर
घाम अस्ताउनै लाग्दा
आज पनि तिम्रो सम्झनामा
चसक्क छाती दुखेर आयो
सपनी पनि नराम्रो देखेको छु
मन त्यसै डराइ रहेको छ
खोइ धेरै दिन बितिसके
न कुनै खबर पठाउछौ
न फोनमा नै भेटिन्छौ

थाहा छ मेरी प्रियतमा
मेरो अनुपस्थितिमा समाजले
तिम्रो चरित्र माथी औंला उठाउदै होला
आफन्त भन्नेहरुले नै
नानाभाती कुरा काट्दै होलान
तिमी चुपचाप यी सब सहदै छौ
हजार पिडाहरु लुकाएर
हाँसोको अभिनय गर्दै छौ


अब त बर्षा लाग्यो
बाली लगाउने बेला
कामको बोझले
कति थकित बन्दैछौ होला
रातभर जवानीले काउकुती लागाउछ होला
कति रात अनिदै ढलेका पनि होलान
हाम्रा ती सगैका सुमधुर रातहरु,
अनी एक अर्काको आलिङगनमा
एक भई कसिएको झझल्कोमा
मेरा पनि प्रत्येक पलहरु
छटपटीमै बित्दै छ आजभोलि


यहाँ सबथोक छ र पनि म रित्तो छु,
सम्पन्नता छ तर सुख छैन,
यहाँ मेरो मात्र छ हाम्रो केही छैन
तिमी बिनाको
यो दुनियाँ साँच्चै
अकल्पनिय,
अशोभनिय र
अनियन्त्रित बन्दै छ मेरो
त्यसैले आफुलाई सम्हाल्न
फेरी अतितको स्मरण ताजा गराउन
तिम्रै काखमा हास्न, नाच्न, रमाउन
हाम्रो मायाको सुन्दर फुल फुलाउन
आफ्नै संसारमा चाडै फर्कदै छु
आफ्नै संसारमा चाडै फर्कदै छु 

No comments: