Sunday, May 30, 2010

गजल


फुल्नु तिमी चुडी माला उन्दिन भो मैले
तिमी बग्ने नदीलाई थुन्दिन भो मैले

तिम्रा आफ्नै रोजाइ, रहरहरु होला
मनमा मिठा सपना बुन्दिन भो मैले

भत्केका यी जिन्दगिका सिलसिलाहरु
मिलाएर फेरी तान तुन्दिन भो मैले

हुने नहुने सब भयो बाँकी के रह्यो?
दुनियाँका कुरा अब सुन्दिन भो मैले

समय नै रहेछ औषधी जिन्दगीको
कति हासो कति पिडां गुन्दिन भो मैले

No comments: